De auto moet dus plaats maken voor de mensen. Om dit te bereiken worden enclaves ontworpen op basis van de bestaande structuur met autovrije gebieden. De auto’s  worden onder speelvelden opgeborgen.

Er is gekozen voor superblokken met daarin incidenteel een hoge woontoren. De nieuwbouw in hoge dichtheid maakt het ondergronds parkeren financierbaar. Door de parkeergarages en nieuwbouw te realiseren op de bestaande “verborgen pleinen” hoeven er weinig woningen te worden gesloopt .

De nieuw ingerichte pleinen sluiten aan op de omliggende autovrije straten, zodat ze weer hun verblijfsfuncties vervullen.”

(citaat uit publicatie “met een onbevangen blik” 1998 Rotterdam)